2006 baharından beri yazmıyordum. Sanırım bir şeyleri somutlaştırmam gerekiyor yazarak. Söz uçucu ve düşüncelerimi bile unutabiliyorum, ki bu çok zor değil hafızamın kapasitesini düşünecek olursam. Yazı ise kendime bakmamın tek yolu belki de. Demek ki uzunca bir süre kendimi görmek istememişim; belki de göreceklerimden çekindim. Ne düşüneceğimi ben dahi bilmeyebiliyorum. Son yazılardan beri yakın geleceğe yönelik pek çok öngörüm farklı sonuçlar vermiş hatırlayabildiğim kadarıyla. Sonraki 4 yıl içinde olacaklar listesi olsa en son tahmin edeceğim şey bir öğretmen olup Çalıkuşuculuk taklidi yapacak olmam olurdu. Kendini, kendi dışındakilere adayan idealist (idealist olmayan sözde idealist) tiplemelerin bende yarattığı korkunç itiş gücünü düşünecek olursam hiç bana göre bir iş değildi. Kendinden başka kimselere ve ayrıca kendine katlanamayanların anlayabileceği bir durum sanırım. Göz ardı etmek istediğim bir şeydi bu esasta. Planların yıkılmaya mahkum olduğu bir dünyada, bunların ne kadar...
Şahsi düşünce akışım